जुन्नरच्या निखिल कोकाटेने माउंट किलीमांजारो चढून आदिवासी समाजासाठी इतिहास रचला
आफ्रिकेतील सर्वोच्च शिखर, माउंट किलीमांजारो (५८९५ मीटर) सर करणारा पुणे जिल्ह्यातील जुन्नर तालुक्यातील निखिल कोकाटे हा आदिवासी युवक आदिवासी समाजाच्या इतिहासात स्वर्णाक्षरांनी नोंदला गेला आहे. २२ फेब्रुवारी २०२५ रोजी त्याने माउंट किलीमांजारोवरील उहुरू पीक (Uhuru Peak) चढून एक ऐतिहासिक कामगिरी केली. माउंट किलीमांजारोच्या चढाईने निखिलने केवळ एक शिखर गाठले नाही, तर साहसी पर्यटनाच्या क्षेत्रात आदिवासी समाजासाठी एक नवीन दिशा दर्शवली आहे.
मोहिमेचे उद्दिष्ट आणि प्रेरणा
निखिल कोकाटे याच्या साहसी मोहिमेचे उद्दिष्ट एकदम स्पष्ट होते:
- सात खंडांतील सर्वोच्च शिखरांना सर करणे – या मोहिमेचा प्रमुख उद्देश सात खंडांतील सर्वोच्च शिखरांवर चढाई करून एक नवा आदर्श स्थापित करणे होता. माउंट किलीमांजारो हे या शिखराच्या स्वप्नाचे पहिला टप्पा होता.
- साहसी पर्यटन क्षेत्रात आदिवासी युवकांचे योगदान – आदिवासी समाजाच्या युवकांना साहसी पर्यटनाच्या क्षेत्रात एक नवा रोजगार साधन म्हणून पाहिलं जाऊ शकते.
- आदिवासी समाजासाठी मार्गदर्शन – निखिलने साहसी पर्यटन क्षेत्रात स्थानिक आदिवासी समाजाच्या युवकांना प्रवृत्त करण्यासाठी आदर्श निर्माण केला.
निखिलने साहसी पर्यटनाच्या क्षेत्रात एक प्रगतीशील दृष्टिकोन घेतला, ज्या माध्यमातून आदिवासी युवकांचे भविष्य बदलण्याची क्षमता होती.
हे देखील वाचा: चिमुकलीनंतर आईनेही घेतला जगाचा निरोप; 46 दिवसांची मृत्यूशी झुंज अखेर अयशस्वी
मोहिमेची तयारी
माउंट किलीमांजारो चढाईची तयारी आणि अंतिम मोहिमेची रूपरेषा कशी तयार झाली यावर निखिलने भरपूर कष्ट घेतले. तो एक आदिवासी युवक असून, त्याला आर्थिक मदतीसाठी पुणे जिल्ह्यातील एकात्मिक आदिवासी विकास प्रकल्पातून सहाय्य मिळालं. त्याच्या या साहसी मोहिमेची सुरुवात १२ फेब्रुवारी २०२५ रोजी मुंबई आंतरराष्ट्रीय विमानतळावरून झाली.
सर्व तयारी पूर्ण करून निखिलने १४ फेब्रुवारी २०२५ रोजी टांझानियातील मोशी शहरात आगमन केले. तिथे त्याने साहित्य तपासणी केली, आवश्यक प्रशिक्षण घेतलं, आणि त्याची शारीरिक तयारी पूर्ण केली.
माउंट किलीमांजारो चढाई करण्यासाठी निखिलने मचामे रूट (Machame Route) निवडला. हा मार्ग सर्वात आव्हानात्मक आणि लोकप्रिय मानला जातो.
मार्गक्रमण: एक संघर्षपूर्ण प्रवास
निखिल कोकाटेच्या किलीमांजारो चढाईची प्रत्येक टप्पा एक आव्हानात्मक आणि शारीरिकदृष्ट्या कठीण होता. त्याला प्रत्येक टप्प्यावर शरीर आणि मानसिकतेला मोठ्या संघर्षातून जावे लागले.
- १२ फेब्रुवारी: मुंबई ते टांझानिया
- १३ फेब्रुवारी: मोशी शहरात आगमन आणि तयारी
- १४-१६ फेब्रुवारी: साहित्य तपासणी, तयारी, Materuni Waterfall हायक
- १७ फेब्रुवारी: चढाई सुरू झाली – Machame Gate ते Machame Camp (३००० मीटर)
- १८ फेब्रुवारी: Machame Camp ते Shira Camp (३८४० मीटर)
- १९ फेब्रुवारी: Shira Camp ते Barranco Camp (३९७६ मीटर)
- २० फेब्रुवारी: Barranco Camp ते Karanga Camp (३९९५ मीटर)
- २१ फेब्रुवारी: Karanga Camp ते Barafu Camp (४६७३ मीटर)
- २२ फेब्रुवारी: शिखर चढाई – Uhuru Peak (५८९५ मीटर)
चढाई दरम्यान निखिलला हवामानातील तीव्र बदल, कमी ऑक्सिजन, आणि अन्नाची समस्या यामुळे मोठ्या अडचणींचा सामना करावा लागला.
हे देखील वाचा: 14 किलो सोन्यासह अभिनेत्री रान्या रावला अटक; बंगळुरू विमानतळावर मोठी कारवाई, 14 दिवसांची न्यायिक कोठडी
अडचणींचा सामना
निखिलने त्याच्या मोहिमेतील अनेक अडचणींना तोंड दिलं, आणि त्यातल्या काही प्रमुख अडचणी अशा होत्या:
कमी ऑक्सिजनची पातळी
लावा टॉवरच्या (४६०० मीटर) जवळ पोहोचल्यावर निखिलला कमी ऑक्सिजनची लक्षणे जाणवायला लागली. त्याच्या SPO2 पातळी 40% पर्यंत घसरली होती, त्यामुळे त्याला डोकं दुखणे, चक्कर येणे, आणि उलट्या येण्याचे अनुभव आले. तथापि, त्याने शरीराच्या इशाऱ्यांना दुर्लक्ष करीत पुढे जाणे सुरू ठेवले.हवामानातील सतत बदल
माउंट किलीमांजारोवरील चढाई करताना निखिलला पाच हवामान पट्ट्यांमधून प्रवास करावा लागला. यामध्ये गवताळ प्रदेश, वर्षावन, मूरलँड, अल्पाइन डेजर्ट, आणि आर्क्टिक झोन यांचा समावेश होता. प्रत्येक पटीत हवामान, थंडी, आणि वाऱ्यामुळे शारीरिकदृष्ट्या खूप आव्हानात्मक परिस्थिती होती.अन्नाची समस्या
मोहिमेसाठी पुरवलेले अन्न विविध अमेरिकन, इटालियन, आणि स्पॅनिश प्रकारचे होते. त्यामध्ये बीफ सॉसेज, स्पॅगेटी, आणि बटर ब्रेड यांचा समावेश होता, जे निखिलच्या पचनसंस्थेशी सुसंगत नव्हते. त्यामुळे त्याला पोटाची बिघाड आणि इतर शारीरिक समस्यांचा सामना करावा लागला.
शिखर सर करण्याचा दिवस: एक ऐतिहासिक कृत्य
निखिलने २२ फेब्रुवारी २०२५ रोजी माउंट किलीमांजारोच्या उहुरू पीकवर (५८९५ मीटर) पोहोचून एक ऐतिहासिक विजय मिळवला. रात्री १२:३० वाजता Barafu Camp (४६७३ मीटर) वरून चढाई सुरू केली, आणि प्रचंड थंडी, थकवा, कमी ऑक्सिजन, आणि शारीरिकदृष्ट्या पूर्ण थकल्यानंतर सकाळी ८:१५ वाजता शिखर गाठला.
निखिलचे शब्द होते, “इथपर्यंत आलो आहे, आता माघारी जायचं नाही!” त्याच्या या दृढ इच्छाशक्तीने त्याला शिखर गाठण्यास प्रेरित केलं. त्याच्या या यशाने आदिवासी समाजातील युवकांना साहसी पर्यटन आणि गिर्यारोहण याकडे आकर्षित केले.
आगामी योजना आणि भविष्य
निखिलचे यश केवळ एक शिखर गाठण्याचे नाही, तर त्याने त्याच्या समाजासाठी एक मोठा संदेश दिला आहे. तो आदिवासी युवकांसाठी साहसी पर्यटन आणि गिर्यारोहण यासारख्या रोजगार संधींना प्रोत्साहन देणारा एक प्रेरणास्त्रोत ठरला आहे.
आगामी योजना:
- Tribal Disaster First Responder Team तयार करणे
- Mountaineering आणि साहसी पर्यटन प्रशिक्षण केंद्र स्थापन करणे
- Tribal Youth Adventure Club सुरू करणे
- सात खंडांतील सर्वोच्च शिखरांवर चढाई करण्याचा दुसरा टप्पा
- भारतातील सर्वोच्च शिखर, माउंट कंचनजुंगा चढाई
निखिलच्या साहसी मोहिमेने आदिवासी युवकांसाठी साहसी पर्यटन आणि गिर्यारोहण यासारख्या उद्योगात प्रवेश करण्याचे दार उघडले आहे.
